Procédé glasharden

                                    

Hardglas is thermisch voorgespannen glas en wordt vervaardigd door spiegel- of figuurglas, al dan niet gekleurd of voorzien van een coating, horizontaal in een oven (liggend op rollen) tot ongeveer 620°C te verhitten en vervolgens zeer snel en gecontroleerd met lucht af te koelen. Hierdoor ontstaat in het glas een permanente spannings-verdeling, waardoor Hardglas een circa 5maal grotere mechanische belasting en temperatuur schok kan weerstaan t.o.v. ongehard glas. Het glas is dus niet harder, maar wel sterker dan ongehard glas. Mocht hardglas toch breken dan valt de ruit uiteen in ongevaarlijke kleine korrels (NEN 3568), waarvan de randen in het algemeen niet scherp zijn.

Om hardglas als zodanig te herkennen, wordt in principe op elke te harden ruit een transfer aangebracht welke tijdens het hardingsproces in het glas wordt ingebrand. Hardglas is echter ook te herkenen aan de spanningsvlekken die zichtbaar worden bij een bepaalde lichtval.